Агар шавҳар тӯли як сол чанд бор ба зан гӯяд, ки “ба ту ҷавоб”, “рав аз хона”, лекин зан дар хона истад ва боз зиндагиро давом диҳанд, чунки зан намедонад, ки ин ҷумлаҳо ба монанди талоқанд. Акнун шавҳар мегӯяд, ки ҷавоби туро кайҳо додаам, мо аз рӯи дин зану шавҳар нестем.

Ва алайкумуссалому ва раҳматуллоҳ. Хоҳари азиз, лафзҳои “ба ту ҷавоб”, “рав аз хона” ва амсоли он аз қабили алфози кинояи талоқ ҳастанд. Барои посух додан ба ин масъала шунидани моҷаро аз забони худи шавҳар зарур аст, зеро талоқ моли шавҳар аст. Агар шавҳар имконият дошта бошад, барои гирифтани посухи мушаххас ба Раёсати фатво муроҷиат кунад.