Низоми анъанаҳо ва ҷашну маросимҳои миллии тоҷикон ба ғайр аз анъанаҳои хусусияти байналмилалӣ-умумимусулмонӣ доштаи динӣ, инчунин, анъанаҳо ва ҷашну маросимҳои зиёди этникӣ-фарҳангиро дар бар мегирад, ки онҳо дар соҳаҳои мухталифи ҳаёти моддӣ-ва маънавӣ татбиқ меёбанд.

Тӯли даҳсоли амал Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи озодии виҷдон ва иттиҳодияҳои динӣ» барои шаҳрвандон имконият фароҳам овард, ки аз ҳуқуқ ва озодии худ пурра бархӯрдор бошанд.

Яке аз муҳимтарин рукнҳои зиндагии инсонӣ оилава оиладорист ва арҷгузорӣ аз он вазифаи муқаддас барои барои ҳар фарди ҷомеа мебошад.

Агар ба таърихи фарҳангу адаби миллат бо дидаи таҳқиқ назар афканем, дармеёбем, ки ниёкон ба таълим ва тарбияи инсон таваҷҷуҳи хоса зоҳир мекарданд. Дар асрҳои миёна тарбияи инсон ва такомули ғановати маънавии он ба ҷойи аввал баромад.

Тоҷикистони биҳиштосо бо табиати афсонавию манзараҳои дилфиреб, иқлими мусоид, ёдгориҳои таърихӣ ва мардуми фарҳангпарвару меҳмоннавозаш ҳамеша таваҷҷуҳи ҷаҳониёнро ба худ ҷалб менамояд.

Бо шунидани хабари марги наҳзатие берун аз хоки Ватан ин мисраъҳо ба ёдам омад. Марги Қаландар Садруддинзода, яке аз муассисони ТЭТ ҲНИ бояд намунае барои насли ҷавон бошад, ки ҳамакнун дур аз ёру диёр аз дунё даргузашт.