Вақте Худованд инсонро офарид, дар вуҷудаш ангезаҳои ғаризаи ҷинсиро ба амонат гузошт ва роҳҳои машрӯъи онро барояш тафҳим намуд.

Зан мавҷудест, ки вуҷудаш саршор аз муҳаббат, меҳр, каромат, шарофат ва латофат буда, барои ҳастии сайёра чун сутуни устувор бори зиндагиро таҳаммул менамояд. Ин мавҷуди олам дорои сиришту сармояест, ки ҳар ҳар лаҳза инсониятро ба сӯи такомули ҳаёт ҳидоят менамояд. Ӯ чун фариштаест, ки боли пурмеҳру нозашро барои башарият мекушояд.

Коршиносони Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар заминаи баррасии омӯзиш ва таҳлили сабабу омилҳои шомилшавии ҷавонон ба саффи ҳизбу ҳаракат ва равияҳои ифротии диниву сиёсӣ ҷиҳати муайн намудани омилҳои таҳрикдиҳандаи ин раванди номатлуб як идда маълумоти муфид барои натиҷагирӣ ва хулосабарорӣ дастрас намуданд.

Дар олам дини дигареро ба ҷуз дини мубини Ислом ёфтан муҳол аст, ки ба масъалаи ҳуқуқи зан дар хонавода ва ҷомеа, таъмини баробарҳуқуқӣ ва имконоти баробарии ў бо мардон дар зиндагии иҷтимоӣ меъёрҳои хеле инсонпарварона ва айни замон мушаххас дошта бошад. Таълимоти ҳуқуқии исломӣ бо назардошти ду принсипи муҳим – адолатнокиву инсонпарварӣ аз дигар таълимоту назариёти ҳуқуқӣ бартарӣ дорад ва ҳамин адолату башардўстӣ дар масъалаи зан низ бештару амиқтар ба мушоҳида мерасад.

Мусаллам аст, ки ҳамасола Паёми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ -Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олӣ манзур мегардад ва дар он муҳимтарин масъалаҳои дохил ва хориҷи кишвар мавриди таҳлилу баррасӣ қарор дода мешаванд.

Терроризм ба инсоният дар ҳама давраҳои таърихӣ таҳдид мекард. Экстремизму терроризм ҳанӯз хеле барвақт ҳамчун мафҳум ба вуҷуд омадаанд. Дар асри I пеш аз милод дар бораи гурӯҳи сиёсии яҳудиён бо номи «зелотҳо», ки бо истифода аз террор барои худмухтории Фесалония ба муқобили римиҳо мубориза мебурданд, маълумот вуҷуд дорад.