Қазияи мусаллам аст, ки Худованди азза ва ҷалла ба ҳама чиз қодир буда, дар ҳар чизе ки мушоҳида мекунем, қудрати худро зоҳир намудааст. Аммо мазҳари асосии қудрати ҳудованди азза ва ҷалла ин инсон ва сурати уст. Чунончӣ Худованди азза ва ҷалла фармудааст:

«Ҷавоб ба Паёми Оятулло Макорими Шерозӣ ба Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон»

Рӯзҳои 6-7 майи соли 2015 дар пойтахти кишвари азизамон ш. Душанбе озмуни ҷумҳуриявии “Ҳифз ва қироати Қуръони карим” дар 5 ришта бо сарпарастии Ҷаноби Олӣ Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор гардид.

Ҷавоби мухтасар ба паёми шабакаи телевизионии байналмиллалӣ «Висоли ҳақ»

Ширкати Раиси Шўрои уламои Маркази исломии Ҷумҳурии Тоҷикистон Саидмукаррам Абдуқодирзода дар 22-юмин конфронси байналмилалии Маҷмаъи фиқҳи исломӣ дар Давлати арабии Кувайт

Алҳамду лиллоҳи Раббил-оламин, вал-оқибату лил-муттақин, вассалоту вассалому ало расулиҳил-амин. Шукру сипос Худойро, ки барои аҳли диёри мо аз ҳама неъмати бузург тинҷию оромӣ, хайру баракат ва ваҳдати миллиро ато фармудааст.