Сулаймон ибни Ашъас таҳсили илмро аз уламои зодгоҳи худ оғоз намуданд. Он замон дар шаҳри Басра муҳаддисони бисёре зиндагӣ мекарданд. Бинобар ин, ӯ ба шаҳри Басра рафта, аз Муслим ибни Иброҳим, Абдуллоҳ ибни Раҷо, Абӯвалиди Таёлисӣ, Мӯсо ибни Исмоил ва дигарон ҳадис шуниданд.

аз зумраи донишмандони номовар ва фақеҳони машҳури мазҳаби ҳанафӣ буда, дар муҳити динӣ ва фарҳангии ҳавзаи Мовароуннаҳр бо осор ва таълифоти арзишманди худ шуҳрати бемонанде касб намудааст

Имоми Аъзам бузургтарин равшангари илми фиқҳ, воломақомтарин уммати паёмбар Расули Акрам, раҳнамои бузурги дини мубини Ислом буда, дар рушду нумӯи дини Ислом ҷидду ҷаҳд намудааст. Бар бузургии ин марди хирад тамоми сарчашмаҳои динӣ гувоҳанд ва бе ягон шубҳа, шаҳодат медиҳанд, ки чун Имоми Аъзам олимони бузург дарёфтан ниҳоят душвор будааст.

Дар ташаккул ва рушди таърихи тамаддуни исломӣ ва махсусан бунёди яке аз мазҳабҳои бонуфузтарини аҳли суннат – ҳанафия саҳми Имоми Аъзам хеле бузург аст. Сабаби имоми Аъзам ном гирифтани ӯ дар он аст, ки Абӯҳанифа дар байни имомҳои дигар аз ҳама бонуфузтар ба ҳисоб меравад. Шояд яке аз сабабҳои асосии интишорёбии ин мазҳаб низ маҳз дар ҳамин нуҳуфта бошад.

Аслан тибқи фармудаи Худованд дини мубини Ислом дини мукаммал ва орӣ аз нуқсу норасоӣ буда, пазирои ҳеҷ гуна таҳлилу такмил аз тарафи инсон намебошад, баръакс инсон аст,

Куняи ӯ Абулҳусайн, номаш Муслим ва номи падараш Ҳаҷҷоҷ буд. Силсилаи насаби ӯ Муслим ибни Ҳаҷҷоҷ ибни Вард ибни Кӯшоз мебошад. Ӯро қушайрӣ низ мегӯянд. Қушайр номи қабилае аз араб аст. Шояд ӯ аз ҷумлаи озодшудагони он қабила бошанд.