Мардуми шарифи Тоҷикистон тўли солҳои ваҳдату истиқлол шаҳди зиндагии шоистаи инсониро бо фазли Парвардигор ва аз баракати сулҳу фаъолияти бунёдкоронаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон хеле хуб чашидаву дарк кардаанд ва дар ҳеҷ вазъияту ҳолат тафриқаву ихтилоф ва ноамнию бесуботиро намехоҳанд.

Бо мақсади татбиқи дастуру супоришҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дар заминаи дастурҳои дахлдори роҳбарияти шаҳри Бӯстон ҷиҳати саҳмгузорӣ дар корҳои ободониву созандагиҳо бахшида ба омодагиҳои сазовор ба истиқболи 30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ходимони дин ва намозгузорони масҷиди ҷомеи ба номи Имоми Аъзам дар шаҳри Бӯстон иқдом гирифтанд, ки бо такя ба арзишҳои дини мубини ислом кӯчаеро ба таъмири куллӣ фаро гиранд.

Бо дастгирии баъзе кишварҳо имрӯз дар шаҳри Варшава аз сӯи ба ном гурӯҳҳои мухолиф, аммо дар асл ифротиву террористӣ эътилофи наве бо номи “Паймони миллии Тоҷикистон” таъсис дода шудааст. Аз номи эътилофи мазкур маълум аст, ки чун ташкилоти террористии ҲНИ ва хоҷагони хориҷии он дигар бо номи “ислом” мардумро гумроҳ сохта наметавонанд, ҳоло талош доранд, ки бо чунин номи нав ва иддаоҳои тозае чун “озодӣ” ва “демократия” дигарбора худро ба мардум наздик созанд.

Барои ҳар фарди солимфикр ва огоҳ маълум аст, ки тамоми тавсияҳои дини мубини Ислом барои манфиати бани башар мебошад. Пайғамбари Худо Ҳазрати Муҳаммад (с) 1400 сол муқаддам фармуда буданд: "Беҳтарин инсон дар пеши Худованд он шахсоне ҳастанд, ки барои мардум фоида мерасонанд".

Мо - сархатибон ва имомхатибон, дар ­умум ҳамаи ходимони дини вилояти Суғд па­нҷ рӯз инҷониб дар ҳайрат ҳастем ва ба ин суоли худ посух ёфта наметавонем, ки дар­ дили Аврупо- дар шаҳри Варшава, ташкилот­и бонуфузи Созмони Амнияту Ҳамкории Аврупо (САҲА) бо кадом ҳадаф ҷаласа б­арпо намуда истодааст.

Имрӯз дар Маркази исломии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷаласаи навбатии Шӯрои уламо баргузор гардид.