Худованд оламро офарид ва ба одамон забони гуногун ато кард, то бо ҳам сухан гўянд. Ва яке аз қадимтарин забонҳо – забони тоҷикист. Тоҷикон ҳазорсолаҳо инҷониб бо ин забони шевову дилчасп шеър суруданд ва асарҳо офариданд.

Тавре ки аз таърих маълум мегардад, тамаддуни ҷаҳонӣ шоҳиди китобҳои зиёде аст, ки онҳо ба тақдиру қисмати инсоният таъсир расонидаанд. Аз ҷумла Қуръони карим умдатарин ва бинои асосии тамаддуни исломӣ ба ҳисоб меравад.

«Паймони миллии Тоҷикистон» — фанои ниҳоии ҲНИ аст». Чунин ибрози назар намуд узви ҳайати давлатии Тоҷикистон дар ҳошияи нишасти САҲА дар Варшава Абдуллои Раҳнамо дар посух ба савол дар бораи «Паймони миллии Тоҷикистон».

Дар дунё ташкилотҳои байналхалқӣ зиёд мебошанд,баъзе ин ташкилотҳо тамоми фаъолияташон ба манфиати инсонҳои хайрхоҳи рӯи замин равона карда мешавад,баъзе ташкилотҳо ҳастанд, ки тамоми фаъолияташон ба экстремизм ва терроризм равона карда мешавад.

Ҳизби ба ном исломии наҳзат дар тӯли фаъолияташ (нахуст ҳамчун ҳаракат ва баъдан ҳамчун ҳизб) коре анҷом надодааст, ки номбардори номи миллати тоҷик бошаду аз барномаҳои ҳизбиву натоиҷи амалкарди онҳо мардуми тоҷик, ҳамватанону бародарон ва хоҳарони мусулмонашон ба оромишу осоиштагӣ расида бошанд.

Баргузории ҷаласаҳои САҲА ва иштироки чанд ҷавони ба ном “мухолиф” ҳар шахсро ба андеша фурӯ мебарад. Чаро ин гурӯҳ ҷавонон ватани ободу зебо ва тинҷу ороми худро тарк карда, фирефтаи дасисаҳои хоинони миллат гаштаанд?