“Наҳзатиҳо пайваста эрод мегиринад, ки гӯё Ҳукумат ҳизбҳои сунъӣ офарид, вале имрӯз худашон нишон додаанд, ки ин равиш барояшон роҳкори асосӣ аст.

Абдуллоҳи Раҳнамо, сиёсатшиноси тоҷик ва узви ҳайати Тоҷикистон дар ҷаласаҳои солонаи САҲА ба вокунишҳои пайравони ТЭТ ҲНИ дар робата ба мусоҳибаи анҷомдодаи ӯ бо хабарнигори АМИТ “Ховар” посух гуфт.

Суннати Паёмбар (с) дар баробари Қуръони карим дар ҳама давру замон сарчашмаи аслии шариат ва ақидаи исломӣ маҳсуб мегардид ва тамоми уламоии исломӣ маконат ва ҷойгоҳи бузургии онро эътироф менамуданд

Бисту ҳашт сол муқаддам, яъне 9 сентябри соли 1991 муҳимтарин воқеаи таърихии сарнавиштсози миллати тоҷик ба ҳастӣ пайваст: Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон гардид. Гарчанде бархе аз душманони миллат бо фармоиши хоҷагони бурунмарзӣ, ки тобу тоқати ин рӯйдоди бузурги таърихиро надоштанд,

Истиқлолияти давлатӣ барои ноил шудан ба дастовардҳои муҳим дар ҳаёти сиёсиву иқтисодӣ, иҷтимоиву фарҳангӣ ва маънавии мардуми тоҷик нақши босазо гузошта, ба ташаккули сиёсати давлатӣ дар соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ ва тадриҷан фароҳам овардани имкониятҳои васеи рушду такомули онҳо дар шароити мураккаби тағйирёбии сохториву ҷамъиятӣ мусоидат намуд.

Истиқлолият дар тӯли таърихи ҳазорсолаи тоҷикон беҳтарин, нодиртарин, арзишмандтарин ва муқаддастарин воқеаи фараҳбахш буда, аҳамияти бузург ва нақши тақдирсоз дорад.