Ҳаҷ кардан ба мусулмон имкон медиҳад, ки фурӯтанӣ (хоксорӣ) ва тақвояш бештар гашта, Худоро зиёдтар итоат ва пайравӣ намояд. Сарзамини муқаддас, одоби ҳаҷ, таъсири маънавӣ, нерӯи ҷамоат, илҳомоти фикрӣ... ҳамаи инҳо ба афкори мӯъмин таъсири худро хоҳанд гузошт.

Бадеҳист, ки аҳаммият ва зарурати ҳар иқдоми иҷтимоӣ ва ҳар таълимот аз он мушаххас мешавад, ки дар зиндагии мардум чӣ манфиате ба бор меорад.

Дар ҳақиқат пеш аз ҳама амалҳои террористӣ хусусияти зӯроварӣ, маҷбурсозӣ, таҳдидкунандагӣ ва даҳшатафканиро доранд. Ҳар як террорист тарсонидан, фароҳам овардани муҳити тарсу ҳарос ва даҳшатафканиро ҳамчун усули асосии расидан ба ҳадафҳои хеш қарор медиҳад.

Пас аз пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ дар кишварҳои мустақили минтақаи Осиёи Марказӣ фазои холии идеологӣ ба вуҷуд омада, ихтилоф дар байни ҳизбу ҳаракатҳои гуногуни навзуҳур зери шиорҳои демократияву озодӣ ва дину мазҳабу фирқаву маҳал рӯ ба афзоиш овард.

Бадхоҳони миллати мо, яъне хоинони миллат, ки дар хориҷа қарор доранд, ҳанӯз ҳам бо дасти гумоштагону зархаридонашон бар зидди давлатамон фаъолият карда истодаанд.

мом Абӯҳанифа Нуъмон ибни Собит соли 80-уми ҳиҷрӣ мувофиқ ба соли 699-уми мелодӣ дар шаҳри Кӯфаи Ироқ ба дунё омадааст. Тибқи ахбори сарчашмаҳои муътамад аҷдоди Имоми Аъзам (р) аз насли форсӣ ва аз билоди Форс будаанд. Бобои Имоми Аъзам (р) Зутӣ ном дошта дар шаҳри Кобул зиндагӣ кардааст ва сипас ба шаҳри Кӯфа меояд.