Пас аз пош хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ дар кишварҳои мустақили минтақаи Осиёи Марказӣ фазои холии идеологӣ ба вуҷуд омада, ихтилоф дар байни ҳизбу ҳаракатҳои гуногуни навзуҳур зери шиорҳои демократияву озодӣ ва дину мазҳабу фирқаву маҳал рӯ ба афзоиш овард.

Бадхоҳони миллати мо, яъне хоинони миллат, ки дар хориҷа қарор доранд, ҳанӯз ҳам бо дасти гумоштагону зархаридонашон бар зидди давлатамон фаъолият карда истодаанд.

мом Абӯҳанифа Нуъмон ибни Собит соли 80-уми ҳиҷрӣ мувофиқ ба соли 699-уми мелодӣ дар шаҳри Кӯфаи Ироқ ба дунё омадааст. Тибқи ахбори сарчашмаҳои муътамад аҷдоди Имоми Аъзам (р) аз насли форсӣ ва аз билоди Форс будаанд. Бобои Имоми Аъзам (р) Зутӣ ном дошта дар шаҳри Кобул зиндагӣ кардааст ва сипас ба шаҳри Кӯфа меояд.

Ва худатонро макушед, Худованд нисбат ба Шумо меҳрубон аст ва ҳар ки ин амалро аз рӯи таҷовуз ва ситам анҷом диҳад ба зудӣ ӯро дар оташ ворид хоҳем кард ва ин кор барои Худо осон мебошад

(Посух ба мақолаи подарҳавои Зебо Тоҷибоева «Дар бораи муфтӣ ва шарти адаб» дар Азия-плюс)

Дар ҳақиқат Пешвои миллат дар ҷашни Ваҳдати миллӣ як ҳақиқати таърихиро ба мардум тазаккур дод, ки Ҳукумати Тоҷикистон бо ИНОТ (Иттиҳоди нерўҳои опозитсияи тоҷик) созишномаи сулҳро ба имзо расонида буд, на бо ТЭТ ҲНИ. Бинобар ин, ТЭТ ҲНИ ҳеҷ вақт як ҷониби сулҳ буда наметавонад. ҲНИ як ҳизби сохташуда буд, ки тамоми хабосати худро дар пушти парчами сафеди Ислом пинҳон карда буд ва мақсадаш фақат ин буд, ки бар сари қудрат ояд, на хидмати дин мехост ва на хидмати Ватан, кори пешгирифтааш розӣ кардани оқоёни берунияш буд, ки аз онҳо пулу маблағ ба даст меовард.