Бунёду сохтани муассисаҳои илмию таълимӣ ва фарҳангӣ яке аз иқдомҳои неки Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва хосса Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба шумор меравад. Чунин иқдом шаҳодат аз он медиҳад, ки дар мамлакат сулҳу субот, оромию осоиштагӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмрон мебошад.

Ахиран шоҳид мешавем, ки баъзан шахсияту гурӯҳҳои алоҳидае бо истифода аз шабакаи интернет ба туҳмату дасисакорӣ даст мезананд. Аз ҷумла, пайравони ташкилоти экстемистию террористии ҳизби наҳзат гӯё ҳар як пешрафти давлату миллат мисли хоре дар чашмашон мехалад,

Дар адабиёти муосири илмиву соҳавӣ дар масъалаи тафсиру таҳлили мафҳуми “терроризм” ақидаҳои гуногун вуҷуд дорад ва ҳар муҳаққиқ ин падидаро вобаста аз нуқтаи назар ва дидгоҳи худ таҳлил ва тафсир намудааст.

Ҳаҷ кардан ба мусулмон имкон медиҳад, ки фурӯтанӣ (хоксорӣ) ва тақвояш бештар гашта, Худоро зиёдтар итоат ва пайравӣ намояд. Сарзамини муқаддас, одоби ҳаҷ, таъсири маънавӣ, нерӯи ҷамоат, илҳомоти фикрӣ... ҳамаи инҳо ба афкори мӯъмин таъсири худро хоҳанд гузошт.

Бадеҳист, ки аҳаммият ва зарурати ҳар иқдоми иҷтимоӣ ва ҳар таълимот аз он мушаххас мешавад, ки дар зиндагии мардум чӣ манфиате ба бор меорад.

Дар ҳақиқат пеш аз ҳама амалҳои террористӣ хусусияти зӯроварӣ, маҷбурсозӣ, таҳдидкунандагӣ ва даҳшатафканиро доранд. Ҳар як террорист тарсонидан, фароҳам овардани муҳити тарсу ҳарос ва даҳшатафканиро ҳамчун усули асосии расидан ба ҳадафҳои хеш қарор медиҳад.