Ҳаракати имрӯзаи ифротгароии динӣ ва гурӯҳҳои ифротии динӣ бар зидди мавҷудият ва истиқлолияти давлатҳои мустақил буда, ошкоро мақсад гузоштааст, ки ҳамаи давлатҳои мусулмоннишинро бо зӯрӣ ишғол карда, ба тобеияти худаш дарорад.

Солҳои охир ҷаҳони ислом ғўтавари воқеаҳое гаштааст, ки ҳам аз назари шариат ва ҳам аз дидгоҳи ақли солим қобили қабул нест. Кас наметавонад бовар кунад, ки ин ҳама куштору даҳшат аз рӯи Қуръону суннат бошад.

«Террористу экстремист ватан, дин, мазҳаб надорад, балки он хатари воқеӣ ба ҷомеаи ҷаҳон ба шумор меравад».

Ба ҳама маълум аст, ки гурӯҳе, ки пайрави Расулуллоҳ (с) ва пайрави саҳобаи киром ҳастанд, танҳо аҳли суннат ва ҷамоат ҳастанд, зеро ки дигар фирқаҳо, гарчанде даъвои (бедалел) пайравӣ ба Расулуллоҳ (с) дошта бошанд ҳам, аммо ошкоро инкори равиши саҳобагонро доранд мисли шиаҳо.

Дар Паёми имсолаи Пешвои миллат зарурати ҳифзи фарҳанги миллӣ ва ба таври шоиста муаррифӣ намудани он барои ҷаҳониён ҷойгоҳи меҳварӣ дошт.

Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 22-юми декабри соли 2017 бо истифода аз салоҳиятҳои Конститутсионии хеш Паёми навбатии худро ба Маҷлиси Олӣ ироа намуданд. Паёми Пешвои миллат як падидаи нави даврони Истиқлол буда, онро метавон санади раҳнамо барои ҷомеа номид.