ТЭТ ҲНИ ҳанӯз солҳои 90-уми садаи ХХ бо дастгирии молиявӣ, ҳарбӣ-сиёсӣ ва идеологии Ҳукумати ҶИЭ дар Тоҷикистон «инқилоби исломӣ»-и навъи эрониро раҳандозӣ намуда буд, ки оқибатҳои харобиовари он ба ҳамаи ҷаҳониён маълум аст.

Имрӯзҳо бо як мушоҳида метавон дид, ки мардуми шарифи Тоҷикистон бо шукргузорӣ аз Истиқлолият, Ваҳдати миллӣ, сулҳу суботу амният умр басар мебаранд ва ба созандагию бунёдкорӣ машғуланд. Тоҷикистони азизи мо имрӯз дорои мардуми ватандӯст, худогоҳ, сарбаланд ва бонангу номус, роҳбари созанда, бунёдкору хирадманд, Пешвои муаззам, парчам, нишон, марз ва пули миллӣ мебошад.

Аз ҷониби шабакаҳои телевизионӣ ҷараёни сафари кории Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба шаҳру ноҳияҳои Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон ба пуррагӣ инъикос карда шуда, тамоми сокинони ҷумҳурӣ аз рафти корҳои ободонӣ, созандагию бунёдкорӣ огоҳӣ пайдо намуданд.

Сафари пайвстаи Пешвои миллат ба Вилояти Мухтори Куҳистони Бадахшон ин худ нишонаи ғамхорӣ нисбат ба мардуми шарифи ин минтақа ва эҳтиром гузоштан ба эътиқоду шахсияти ин мардум аст. Аз рӯзҳои аввал Пешвои миллат оид ба вазъи ин минтақа таъкидҳо мекарданд.

Ба тамоми мардуми олам, аз он ҷумла­ ба сокинони Тоҷикистон маълум аст, ки д­ар амалӣ кардани сиёсати оқилона ва хал­қпарваронаи Пешвои миллат, Президенти Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сафарҳои­ доимии Роҳбари давлат ба манотиқи кишва­р дар мадди аввал меистад,

Ҳафтаи қаблӣ дар пойтахти Ҷумҳурии Лаҳистон шаҳри Варшава нишасти анъанавии Дафтари ниҳодҳои демократӣ ва ҳуқуқи инсони Созмони Амният ва Ҳамкории Аврупо ва дар ҳошияи он як қатор чорабиниҳои муҳими аслӣ ва канорӣ, инчунин вохӯриҳои дуҷонибаю бисёрҷониба баргузор гардиданд.