Экстремизм (ифротгароӣ) ва терроризм (даҳшатафканӣ) падидаҳое мебошанд, инсонро дар тӯли таърих ҳамроҳӣ намудаанд. Дар асрҳои миёна ва давраи нав шахсони алоҳида ва ҳам гурӯҳҳои сиёсию мазҳабие буданд, ки ба воситаи ваҳму ҳарос, даҳшат мехостанд мақсади нопоки худро бар дӯши дигарон бор карда, одамони бегуноҳ қурбон менамуданд.

Яке аз масъалаҳои муҳимме, ки ҳамеша дар таваҷҷуҳи аҳли башар будааст, ин тарбияи фарзанд ва чигунагии роҳҳои он мебошад. Бархе аз мардумони олам, аз ҷумла тоҷикон аз қадимулайём барои тарбияи дуруст ва солими фарзандони худ панду андарз менавиштанд ва онҳоро ба роҳи рост, омӯхтани илму дониш,накукорӣ, анҷом додани амалҳои хайру савоб, эҳтироми калонсолон ҳидоят мекарданд.

Тоҷикистони азизи мо соли 1991 соҳиби Истиқлолияти давлатӣ гардид ва худро ҳамчун давлати озоду мустақил ба ҷаҳониён муаррифӣ кард. Истиқлолияти давлатӣ инчунин ҳувиятии миллии мардуми тоҷикро ба зинаи комилан нав бардошт ва барои тақвияту густариш пайдо кардани ваҳдати тамоми сокинони Тоҷикистон заминаи пойдор фароҳам овард.

Ҳамагон медонанд, ки ҳар сол рӯзи якуми сентябр дар тамоми макотибу омӯзишгоҳҳо ва донишгоҳу донишкадаҳои кишвар занги нахустини оғози “Рӯзи дониш” садо дода, таҳсили нав шуруъ мегардад. Дар ин рӯзи муборак падарону модарон кӯдакони навомӯзи худро бо сад орзуву умед ба даргоҳи илму маърифат гусел менамоянд, то ки онҳо дар оянда соҳиби донишу адаб гарданд ва сабаби ифтихори волидайн ва миллату ватан бошанд.

Инсони соҳибхирад вақте ба суханронии яке аз муассисон ва роҳбарони ТЭТ ҲНИ Сатторов Аёмиддин гӯш медиҳад, дарк менамояд, ки ҳадафи нопоки пайравони ташкилоти мазкур ҷорӣ намудани равияи шиагароӣ ва нест намудани мазҳаби аҷдодии халқи тоҷик мебошад.

Маркази тадқиқоти стратегии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз созмондиҳандагони конференсия буда, ҳадафаш ифшо кардани дурӯғҳои роҳбарони ТЭТ ҲНИ ва хоҷагони хориҷии он мебошад, ки бар хилофи ваъдаҳои худ амал карда, фаъолияти экстремистию террористиро дар ҳудуди кишварамон бар зидди мардум ва меҳмонони хориҷӣ ба роҳ мондаанд, маҳсуб меёбад.