Маълум аст, ки дар таърихи ҳар миллату давлат ҷашнҳое вуҷуд доранд ва таҷлил мешаванд, ки сарнавишту бақои он миллат ба онҳо вобастагӣ дорад. Бо гузашти рӯзгорон арзиш ва бақои ин гуна ҷашнҳо бештар ва пештар мегардад.

авре медонем, чанде пеш дар шаҳри Дортмунди Германия як гурӯҳ наҳзатиён ба ном ҳамоиш карда, гӯё аз солгарди сулҳу ваҳдат сухан гуфтаанд, ҳол он ки онҳо маҳз бо ҳамин дастовардҳои беназири миллат ва Давлати Тоҷикистон

Чанде пеш филми мустанади «Решаҳои ноаён», ки кору фаъолияти разилона ва хоинонаи намояндагони ҳизби мамнуъи наҳзати ба ном «исломӣ» (аз исломӣ гуфтани навиштани ҳизби мазкур забон намегардаду даст пеш намеравад)-ро ба риштаи тасвир мекашид, тавассути шабакаҳои телевизионии кишвар манзури сокинони кишвар гардид.

Роҳбари фирории ТТЭ ҲНИ Муҳиддин Кабирӣ ва ҳаммаслакони ӯ дар Германия бо баҳонаи таҷлили 21-солагии Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба ном Анҷуман ташкил карда, дар асл зимни ин ҳамоиш созмони нави худ – Эътилофи неруҳои мухолифи Тоҷикистонро таъсис ва эълон карданӣ ҳастанд.

Аз замони ба даст овардани истиқлоқлолият то ба имрӯз бисту ҳафт сол сипарӣ шуда истодааст. Дар ин муддат миллати сарбаланди тоҷик зери сарварии Пешвои худ дар оромию осоиш ва амну субот зиндагӣ дорад.

Чанде пеш дар шаҳри Дортмунди Германия ба ном як ҳамоиши наҳзатиҳо баргузор гардид. Дар ин ҳамоиш роҳбари номуваффақи онҳо Муҳиддин Кабирӣ хостори созмон додани эътилофи наве шудааст, вале гурӯҳҳои дигар аз пайвастан ба чунин эътилоф худдорӣ варзидаанд. Аҷибаш он аст, ки Кабирӣ хостааст, дар номи ин эътилоф дигар вожаҳое чун «наҳзат» ва «ислом» набошад.