Ҳамаи ин саргузаштҳо бозгӯи вазъи сиёсиву иҷтимоии даврони ибтидои соҳибистиқлолии Ватан аст, ки мутаассифона бо хидматҳои хирсонаи иддае аз манфиатҷӯён чун доғи сиёҳе дар таърихи давлатдории тоҷикон боқӣ мемонад. Аммо муҳим ин аст, ки мо аз чунин иштибоҳоти таърихӣ сабақ бардоред ва ҳаргиз нагузорем, ки нохалафе қадамҷои падарону бобоёнамонро ноором созад.

Бо вуҷуди ҳизби тундгарову зиддимиллӣ эътироф шудани ҲНИ, ба ҷуз Эрону чанд сарпарасти дигар такягоҳ надоштанашон роҳбарони фирории ин созмони манъшуда дар хориҷи мамлакат охирин неруяшонро гӯё барои эҳё шудан ҷамъ мекунанд. Маълум аст, ки шахси дар варта қарордошта аз ҳама воситаҳо истифода мекунад. Аз ҷумла роҳбари гурезаву дарбадари ҲНИ – Кабирӣ низ дар хориҷа мехоҳад аз ҳама усулу воситаҳои дастрас истифода карда, дар мафкураи мардуми ҷаҳон он фикрро талқин кунад, ки гӯё онҳо гуноҳе надоранд ва ҳизбаш низ ҷурме надорад.

Инсони солиму солеҳро таҷрибаи рӯзгор, баландиву пастиҳои зиндагӣ, хатогии дигарон дарси ибрати бузурге мегардад ва инсони комил аз хатогии дигарон барои худ сабақи зиндагӣ мегирад ва дар ислоҳи камбудии гузашта мекӯшад, вале афсӯс аъзоёни ТЭТ ҲНИ аз ин дур рафта ва барояшон ягон муқаддасот боқӣ намондааст.

Чунин навиштааст ноиби ректори Донишкадаи Исломии Тоҷикистон дар номаи хеш ба сафорати Ҷумҳурии Исломии Эрон

Дар суханронии худ Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бахшида ба 21-мин солгарди Ваҳдати миллӣ дар вилояти Суғд, дар шаҳри Конибодом аз истиқрори сулҳу тоҷикон ёдовар шуда, иброз намуданд, ки мо созишномаи сулҳро бо ИНОТ имзо намудем,

Банда ҳам вақт хабари "Аргентина аз Русия боздошти Алӣ Акбар Вилоятиро дархост кард"-ро хондам, дар ҳайрат мондам, ки Вазорати умури хориҷии Аргентина ҳеҷ вақт бе далелу ҳуҷҷат даъво намекунад, ки собиқ вазири корҳои Ҷумҳурии Исломии Эрон Алӣ Акбар Вилоятӣ дар бомбагузории соли 1994 дар Буэнос Айрес даст дорад ва дар ин ҳодисаи мудҳиш 85 нафар одамони бегуноҳ қурбони адоват шудаанд.