Муҳимтарин вазифаи волидон таълим ва тарбияи фарзандон аст.

Ҳамин тавр, об неъматест, ки олудагиҳои тани моро пок месозад, руҳу ҷони моро навозиш мекунад ва ниҳоят чун мувозинат гум мекунем, моро ба худ меорад. Чун марг инсонро гулӯгир мешавад, дар нафаси охир боз мехоҳад, ки ба ӯ як каф об диҳанд.

Имрӯзҳо ҳамаи ин ба мо маълум гашт, ки мақсади роҳбарони ТЭТ ҲНИТ ба даст овардани ҳукумронии давлат ва ҷорӣ намудани режими Ихвон-ул-муслимин будааст. Худи ҲНИТ шохае аз Ихвон-ул-муслимин буда, бештари роҳбарони он дар асоси китобҳои саркардагони ихвонӣ ҳадафҳои худро барои бунёди давлатӣ исломӣ ба роҳ мондаанд.

Ҳар шаҳрванде, ки дар Тоҷикистон зиндагӣ мекунад ва аз ҳамин ҳавои он нафас мекашад, бояд ба қадри ин неъмати бебаҳо бирасад ва шукронаи оромии ин кишвари азизамонро намояд.

Дар ҳақиқат маҳз адолати Пешвои миллат аст, ки имрӯзҳо ба ҳазорон ятиму фақирон ва бевазанон кӯмак карда мешавад, ҳазорон ҷавонон хонадор карда мешаванд ва ба чандин бехонаҳо манзили зист дода мешавад. Ин аст ислому мусулмонӣ, ин аст адолати Пешвои миллати мо.

Дар дини мубини ислом бар умумии мусалмонон воҷиб аст, ки аз мазҳаби хоссе пайравӣ кунанд. Дар мавзӯъ аввал нигоҳе ба қарни ибтидои ислом мекунем, ки оё дар садри ислом мусулмонон тобеъ ва пайрави кадом мазҳаби хосе буданд?