ар ҳама давру замон тоату ибодат дар ҳоле самимӣ ва холисона баргузор мегардад, ки агар муҳит тинҷу ором бошад. Шукри сулҳу суботи кишварро менамоем, ки дар партави сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти маҳбубамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон рўзгори хушу осуда дорем. Мардуми кишвар дар масоили давлатдориамон сиёсати Пешвои миллатро пуштибонӣ намуда, баҳри ободиву шукуфоии ватани хеш саҳмгузоранд.

Инсони ғарқшудаистода бо тамоми қувваи худ ҳар чиро, ки ба даст ояд медорад то худро наҷот дода бошад ва имрӯзҳо аҳволи ТЭТ ҲНИ низ чунин аст ва аз ҳар як имконияту фурсат ва аз ҳар фитнаву иғво ва дасисаҳои гуногун истифода мебарад, даст ба ҳар кор мезанад ва даҳони худро ба гуфтани ҳар намуд сухан мекушояд ва мақсаду ҳадаф як чиз аст, ин ҳам бошад будан асту боқӣ мондан ва зиндагиро пеш бурданва ин бо истифодаи ҳар роҳу восита ба чашми халқ хок пошидану истифода аз мардуми ноогоҳ ба фоидаи худ ҳал карданивазъият аст.

Шукрона аз сулҳу субот, рўзгори орому осоишта ва дастовардҳои бешумори даврони истиқлолият бояд кард. Аз қадимул айём душманону хоинони ҳар давру замон ба кори худ муваффақ нагардиданд ва иншоаллоҳ муваффақ ҳам намешаванд. Яке аз душманону хоинони миллати тоҷик ин ТТЭ ҲНИ бо роҳбарии М.Кабирӣ ва ҳамроҳонаш мебошад, ки ба хоҷагони хориҷии худ фурўхта шуда, мехоҳанд ба сари миллати тоҷик урфу одат, фарҳанг ва мазҳабу равияҳои ба мо бегонаро ҷорӣ намоянд.

Ҳамарӯза дар ҷомеаи муосир хоинону гумроҳон ва иддаи нохалафон барои паст задани шаъну шарафи инсонҳои соҳибмартаба, бадном кардани ин ё он шахсиятҳои маъруф ба паҳн намудани андешаҳои пастфитратона, содир намудани ҳар гуна фатвоҳои беасос ва халалдорсозии авзои ҷомеа, бадномсозии дини мубини ислом, тафриқаандозиву фитнагарӣ машғуланд

Дар ҷаҳони пуртазоди имрӯза падидаҳои номатлубе пайдо шудаанд, ки барои ҷомеаи ҷаҳонӣ хатардор мебошанд. Яке аз ин падидаҳо гурӯҳҳои терористии ДИИШ, Ҳизбуллоҳ, Ихвонулмуслимин, ТЭТ ҲНИ ва дигар гурӯҳҳои терористӣ мебошанд.

Дар ибтидои қарни XXI инсоният бо хатари ҷиддие, ки ба бақои одаму олам таҳдид менамояд, рӯбарӯ гаштааст, ки номи он терроризми байналмилалӣ мебошад. Албатта, сухани онҳое, ки мегӯянд, терроризм падидае аст, ки инсониятро дар тамомим тӯли таърихи мавҷудияташ ҳамроҳӣ намуда омадааст, беасос нест.