Созмон додани фазои солими тафаккуру андешаи динӣ, ташаккули ҷаҳонбинии дунявӣ, пешбурди иқтисодиёту иҷтимоиёт ва беҳтар намудани сармояи инсонӣ дар қаламрави ҷумҳурӣ ба истифодаи васеи воситаҳои ахбори омма, баргузор намудани ҳамоишҳои илмӣ-амалӣ ва назариявӣ-методологӣ, нашри маҳсулоти чопии зарурӣ, мақолаҳои илмию таҳлилӣ, вокунишҳои саривақтии тахассусӣ ва иҷрои нақшаи чорабиниҳои тасдиқшуда дар сатҳҳои гуногун пайванди ногусастанӣ дорад.

Чӣ тавре ки аз шабакаҳои иҷтимоӣ маълум гардид, ТЭТ ҲНИ даст аз макру фитнаҳои худ боз надошта, роҳи худро дар гумроҳсозии ҷавонон идома дода истодааст. Амали пешакардаи ТЭТ ҲНИ нанговар буда, аз он бӯи ифроту хушунат бармеояд. Мисли таърихи гузашта мехоҳанд, ки ҷавонони моро ба ифроту гумроҳӣ бурда, аз маърифати баланди сулҳу оромиш берун созанд ва ба фитнаи нави худ ҷалб намояд.

Дар ин рӯзҳо шоҳиди онем, ки саркардагону намояндагони ТЭТ ҲНИ бо истифода аз шабакаҳои иҷтимоӣ ва бо баҳонаҳои наве аз худ хабар медиҳанд. Агар дар гузаштаи начандон дур онҳо аз ҳифзи ислому арзишҳои динӣ сухан мегуфтанд, имрӯз ҳама якбора “озодихоҳ” шуда, аз арзишҳои барояшон комилан нав дифоъ мекунанд.

Аъзоён ва пайравони ташкилоти террористию экстремистии ҲНИ дар аввали моҳи ноябри соли 2018 дар зиндони шаҳри Хуҷанд ошӯбе барпо карданд. Ин ҳодиса ба арафаи ба истифода додани агрегати якуми неругоҳи барқи обии Роғун ва Рӯзи Президент рост омада буд.

Оромиву сулҳу суботи кишвари азизамон неъматест, ки имрӯз ба чашми душманон чун хор ҳар замон мехалад ва онҳоро нороҳат месозад. Душманони зархарид бо хоҷагони хориҷии худ ба монанди кӯршапараке, ки офтобро дидан наметавонад, мекӯшанд чунин вонамуд созанд, ки дилсӯзи ин сарзаминанд. Аммо дигар нақшаҳои ин хоинон чун нақши рӯи об аст, ки аслан умри дарозе надорад. Ин ҳарзабофон дар хоби ғафлати худ ғуборҳое мебинанд, ки дар он ғуттаваранд.

Хиёнат ва қатлу куштори бераҳмона самти муҳими фаъолиятҳои тахрибкоронаи ташкилоти эктремистӣ- терористии ҳизби наҳзати исломро ташкил медиҳад. Ҳизби террористие, ки роҳбаронаш дар фосилаи начандон дури таърихӣ рӯзҳои сахту даҳшатро ба сари мардуми мо оварданду боз худро “дӯстдори мардум” мехонанд.