Аз шабакаҳои иҷтимоӣ дарёфтам, ки як зумра мунофиқони фирории тоҷик, ки дар мамолики хориҷи кишвар дур аз ватани аҷдодӣ зери қаноти хоҷагони худ мебошанд, бо дастгирии чӯҷаи зоғи зулматсиришт Муҳиддин Кабирӣ дар Лаҳистон гирди ҳам омада, кӯшиш ба харҷ додаанд, то санги маломате ба ватани аҷдодии худ ва Ҳукумати қонунӣ зананд.

Мусоҳибаи коршиноси манфиатҷў ва ба ТТЭ ҲНИ наздик Аркадий Дубновро аз тариқи пойгоҳи ифротии наҳзатӣ мурур кардам. Аҷаб дунёе шудааст, ҳар кӣ масъаларо дақиқ наомӯхта таҳлил мекунад ва муҳимтар аз ин, иддаои коршиносӣ менамояд. Шояд Дубнов коршинос бошад, вале коршиноси масоили марбут ба Тоҷикистон буда наметавонад, зеро ки авзоъро аз наздик намедонад, балки аз гӯши дигарон – ҳаваскорон шунидааст ва аз ин тариқа яктарафаю бадқасдона доварӣ менамояд.

Фармудаанд, ки ҳар куҷо қадами подшоҳ расад, он ҷо гулистон мешавад. Санаи 11 сентябр Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Вилояти Мухтори Куҳистони Бадахшон ташриф оварданд. Мақсад аз ин сафар иборат аз шиносоӣ бо вазъи иҷтимоӣ, иқтисодӣ, фарҳангӣ, мулоқот бо аҳли ҷомеа ва кушодашавии як қатор иншоотҳои нав ба ҳисоб меравад.

Воситаҳои иттилоотии тахрибкор ва фурӯхташуда, ки назди дари аҷнабиёни дуру наздик хизмат мекунанд, барои бароварда гардонидани хоҳишу дархости муассисон, муҳаррирон ва роҳнамоҳо фаъолият доранд.

Паймоншиканон «паймон» мекунанд ва дар атрофи худ ҳар чӣ хоин, бадкирдор, дурўя ва дасисабозе ҳаст, ҷамъ меоваранд, то ин ки ватанашонро ба нооромӣ, ҷангу бедодгарӣ, носуботӣ кашанд, хоби осудаи тифлаконро халалдор ва мардуми орому дар сари дастархони умум ҷамъшударо парешон намоянд!

Истиқлолият яке аз неъматҳои гаронбаҳо ба шумор рафта, санади ҳастии миллат арзёбӣ гардиддааст. Ҳар давлати тараққикардае, ки имрӯз дар ҷаҳон дида мешавад, маҳз дар партави истиқлолият ҷойгоҳи хосро ишғол намудааст.