Воситаҳои иттилоотии тахрибкор ва фурӯхташуда, ки назди дари аҷнабиёни дуру наздик хизмат мекунанд, барои бароварда гардонидани хоҳишу дархости муассисон, муҳаррирон ва роҳнамоҳо фаъолият доранд.

Паймоншиканон «паймон» мекунанд ва дар атрофи худ ҳар чӣ хоин, бадкирдор, дурўя ва дасисабозе ҳаст, ҷамъ меоваранд, то ин ки ватанашонро ба нооромӣ, ҷангу бедодгарӣ, носуботӣ кашанд, хоби осудаи тифлаконро халалдор ва мардуми орому дар сари дастархони умум ҷамъшударо парешон намоянд!

Истиқлолият яке аз неъматҳои гаронбаҳо ба шумор рафта, санади ҳастии миллат арзёбӣ гардиддааст. Ҳар давлати тараққикардае, ки имрӯз дар ҷаҳон дида мешавад, маҳз дар партави истиқлолият ҷойгоҳи хосро ишғол намудааст.

Мақсади баёнияи аъзоён ва раҳбарони ташкилоти террористӣ ва экстремистии Ҳизби наҳзати исломӣ (ТТЭ ҲНИ) аз он иборат аст, ки хиёнаткору хиёнатпешагонро гунаҳкор наҳисобида, танҳо аз давлату миллати тоҷик интиқод кунанд.

Чанд муддатест, ки дар атрофи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон баъди сафари кории Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон гуфтугузор ва баррасиҳои мухталифе дар васоити ахбор ва миёни мардум баргузор шуда истодааст.

Шукргузор бошем то аз зумраи ношукрон набошем