Оё ман метавонам, ки вақти шом аввал намози шомро хонда, баъд рӯзаамро кушоям

Вақти ифтор пеш аз хондани намози шом аст ва фазилат дорад. Аз Анас ибни Молик (р) ривоят шудааст, ки гуфт: «Расулуллоҳ (с) қабл аз хондани намоз ифтор менамуд». (Ривояти Тирмизӣ). Дар ҳадиси дигар омадааст, ки Расули Худо (с) фармуданд: «Ҳамеша мардум ба хайр ҳастанд, модоме ки дар ифтор шитоб намоянд». (Муттафақун алайҳ).