ГУЗАШТАН АЗ ЯК МАЗҲАБ БА МАЗҲАБИ ДИГАР ГУМРОҲИСТ!

Шукронаи оромӣ ва фозои ҳамдигарфаҳмӣ, ки Худованди таборак ва таъоло бандагони худро ба сӯи иродаи қавӣ ва роҳи рост ҳидоят карда, аз дурӯягӣ ва заъфи имон наҳй кардааст. Вале мутаассифона баъзе аз афрод дар мисоли Сайид Қиёмиддини Ғозӣ, мулаққаб бо Эшони Қиёмиддин каломи Худовандро нодида мегиранд ва аз як ақида ба сӯи ақидаи дигар ва аз як мазҳаб ба сӯи мазҳаби дигар аспи ҳавову ҳаваси худро медавонанд, ки ин омил ба гумроҳии худи онҳо боис мешавад. Зеро Аллоҳ таъоло фармудааст: Дар миёни ину он дудилаанд, на ба сӯи инонанд ва на ба сӯи онон. Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, пас, барои ӯ ҳеҷ роҳе наёбӣ (сураи  Нисо, ояти 143).

Аз ин оят бармеояад ки дудилагию дурӯягӣ сабаби гумроҳии абадӣ мешавад ва инчунин ҷомеае, ки бо меҳнатҳои  зиёд ва ранҷҳои гарон барои ин мардум аз ҷониби Худованд тавасути хизматҳои родмардони ин марзу бум, хусусан тавассути хизматҳои шабонарӯзии Сарвари давлати азизамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон инъом шуд, таъсири манфӣ мерасонад.

Аслан мусалмон бояд аз вазъи ҷомеа ва ҷаҳон хуб бохабар бошад ва сабабгори нооромии ҷомеа ва фитнаву даргириҳо набошад ва аз неьматҳои бадастомада шукургузор бошад ва илло муъотаб ва муохаза хохад шуд.

Амир Баҳодуров,

имомхатиби масҷиди ҷомеи “Тиллои сафед”-и ш. Ваҳдат