Солҳои охир ҷомеаи башарро ҳаводиси тундгаро ва ҳазорҳо амалҳои ҳузнангези терористӣ фаро гирифтаанд, ки тибқи маълумоти сарчашмаҳои хабаррасон дастандаркорони чунин амалҳо намояндагии ба истилоҳ равияҳои динӣ ва мазҳабу ҳизбҳо (ба қавле Худошиносону Худопарастон) буда, дар ниқоби дин баҳри пиёда кардани аҳдофи ғаразонаи худ, маҳз баҳри ба даст овардани қудрати сарварӣ мебошад.

Оё шумо фикр кардед, ки ҳар руз аҳли оилаи моён, чӣ бобову модаркалонҳо, падарону модарон, фарзандону наберагон, хуллас хурду калон аз хонаҳои худ, ба суи коргоҳу мактаб, боғчаву бозору куча мебароем? Оё шумо фикр кардед, ки ҳар яки онҳо дар давоми руз дар ҷойҳои кору дарси худ дар кадом аҳволанд?

Имрӯз дар ҷомеаи исломӣ ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳое фаъолият мекунанд, ки дар байни мусулмонон тафриқа эҷод намуда, боиси парокандагӣ ва қафомондагии мусулмонон ва дар натиҷа, сар задани ихтилофоти мазҳабӣ мегарданд.

Дар ин муддат барои амалӣ намудани ормонҳои миллӣ ҳамеша талош меварзиданд. Хушбахтона, баъди чандин аср тоҷикон дигарбора соҳиби давлати мустақил гардиданд. Дар ин лаҳзаи кӯтоҳ, дар давоми 26 соли соҳибистиқлолӣ миллати тоҷик ба дастоварду комёбиҳои назаррас ноил шуд.

Президенти собиқи Яман Алӣ Абдуллоҳ Солеҳ, ки аз соли 1994 то соли 2012 бар сарзамини Яман аз тариқи раъйпурсии мардумӣ сарварӣ мекард рӯзи 4 декабри соли равон аз ҷониби гурӯҳи исёнгари хуссиҳои дастпарвардаи эронӣ кушта шуд.

Агар амали неку хайр аст ӯ ҳам дар ин дунё ва ҳам дар олами улвӣ ғарқи раҳмату сипос мегардад ва агар амали носавобе кард ё даст ба кори зишт зад ҳам дар ин олам ва ҳам дар он дунё ба лаънат сазовор мегардад.