Китоб манбаи ягонаи илму дониш барои инсони комил ба шумор меравад. Агар фард як умр бо мутолиаву омӯзиши он машғул бошад, чизеро талаф намедиҳад. Китоб беҳтарин ёвар ва маслиҳатгари инсон буда, ҳаёту зиндагӣ, кору фаъолият ва донишу масъалаҳои нав ба навро ба инсон меомӯзонад. Пас инсонро мебояд дар умри гузарон бисёр шитоб намояд, то китобҳои арзишманду нодир дарёфт намуда, илму маърифат омӯзад, бедор зиндагӣ кунад, бо омӯхтааш амал намояд, то ба зинаи инсони асил бирасад.

Рӯзи23-уми январи соли ҷорӣ дар толори маҷлисгоҳи Вазорати нақлиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо ташаббуси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳамкорӣ бо Филиали ГОПА дар Ҷумҳурии Тоҷикистон мизи мудаввар таҳти унвони “Омӯзиши масъалаҳои ҷудошавӣ (вайроншавӣ)-и оилаҳои ҷавон ва роҳҳои пешгирии он дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” баргузор гардид.

Таърих аҷиб гардише дорад, бо мурури замон баъзан ҳолатҳо ё шахсиятҳо аз рӯи тасодуф бошад ё тарбия якдигарро такрор мекунанд ва ҳаммаслакони худро ҳимоя мекунанд. Калимаҳои "босмачӣ" ва "қурбошӣ" қариб фаромӯш шуда буд, аммо дар ин айём раиси ТЭТ -Ҳизби хиёнаткори Наҳзат ва косалеси он Саидюнуси Истаравшанӣ он босмачиҳое, ки сад сол пеш дар шаҳру деҳоти Тоҷикистон ба талаву тороҷ, таҷовуз ва ғорати молу мулки мардум машғул шуда, дар таърих ва байни мардум ҳамчун босмачӣ шинохта шуда буданд, ҳимоя мекунанд.

Вақтҳои охир роҳбари фирории ТЭТ ҲНИ Кабирӣ аз хориҷи кишвар истода паиҳам ва бо ҳар роҳу восита ва бо истифода аз гумроҳиву хушбоварии бархе пайравонаш мудом баромадҳо карда, дар ҳаққи Тоҷикистон ва мардуми шарифи он борони туҳмату иғво паҳн мекунад.

Мо мардуми кишвар ҳамеша шукргузорем, ки дар ватани азизамон оромиву субот, дўстиву ҳамдигарфаҳмӣ ҳукмфармо буда, дар партави дастуру супориш ва роҳнамоихои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон осуда умр ба сар мебарем.

Ахиран вақте дар матбуот аз алоқамандӣ ва шабоҳати барномавии гурӯҳи ба ном “Давлати исломӣ” ва ташкилоти террористии ҲНИ матолиби зиёд ба нашр расид, наҳзатиён фиғон бардоштанд, ки онҳо ҳеҷ иртиботе бо ДИИШ надоранду ҳатто худро “ҷонибдори демократия” унвон карданд.