Вақте ки саҳифаҳои тарихи оғози соҳибистиқлолии ватанро варақ мезанам, баъзан афсӯсу надомат домангирам мекунад. Афсӯс аз он мехӯрам, ки давлат ва ҷомеаи мадании вақт натавонист пеши роҳи гурӯҳҳои ба ном исломӣ, хурофоту таассуби мазҳабиро бигирад ва кишварро аз вартаи ҷанги бародаркўши наҷот диҳад.

Раванди воқеот нишон медиҳад, ки дастовардҳои нодири сиёсӣ, иқтисодию иҷтимоӣ ва афзудани имиҷи сиёсии Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ душманони миллати тоҷикро ба шиддат асабонӣ кардааст. Як гурӯҳи худбохтаю фирорие, ки дигар симои хашинашон ҷойи қаламдод кардан нест, комёбиҳои бесобиқаи халқи тоҷик, бахусус дар ростои соли 2018 - ро зарбаи мулҳике ба рӯҳу равони худ шинохта, бо ҳувият ва арзишҳои миллӣ бештар дар ситез афтодаанд.

28 декабри соли 2018 Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Муассисаи давлатии таҳсилоти умумии асосӣ - мактаб - интернати рақами 1 барои кӯдакони ятими шаҳри Душанберо пас аз таъмири асосӣ ба истифода дода, ҳангоми шиносоӣ бо шароити таълиму тарбия дар муассисаи мазкур бо тарбиятгирандагони ин даргоҳ суҳбати самимӣ оростанд ва ба муносибати Соли нави милодӣ ба онҳо армуғонҳои солинавӣ, аз қабили сарулибоси зимистона, шириниҳо ва лавозимоти хониш, тақдим намуданд.

Қобили зикр аст, ки мардуми мо солҳои пеш бо мақсади анҷом додани корҳои ободониву созандагӣ ҳашарҳо ташкил мекарданд. Пирон бо эҳсоси фараҳмандӣ ёдовар мешаванд, ки рўзҳои ҳашар мисли ид буд. Дар маҳаллаҳо ба хотири озода намудани муҳити зиства тоза намудани ҷўю каналҳо, бахусус қабл аз омод - омади фасли баҳор, ҳашар ташкил мешуд. Дар ин рўз аз ҷониби масъулон ҳатман дастархон густурда мешуд, то коргарон бо нерумандӣ меҳнат намоянд.

Об манбаи ободӣ, сарсабзӣ, тозагӣ, истеҳсолот ва мояи аксари кашфиёту ихтирооти кимиёиву механикист. Яке аз хусусияташ рӯшноибахш будани он аст.

Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон - Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии мамлакат, ки муайянкунандаи самтҳои асосии сиёсати дохилию хориҷӣ, пешрафту инкишофи соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ аст, имсол низ дар шароите ироа гардид, ки таҳдиду хатарҳои ҷаҳонӣ аз байн нарафтаанд.