Боиси таассуф ва нигаронии аҳли ҷомеа гардидааст,ки имрӯзҳо бархе аз ҷавонони мо пойбанди арзишҳои мазҳабии бегона гардида, ҳам дар ҳаёти шахсӣ ва ҳам дар муколамаҳои интеретӣ аз афкору ақоид ва таълимоти ифротгароёнаи динӣ пуштибонӣ менамоянд ва бо ин амали хеш фазои ороми динии ҷомеаи моро ноором сохта, ба муҳити солими ҷомеа латма ворид менамоянд.

Воқеан густариши бесобиқаи экстремизм ва терроризм аз мо шадидан тақозо менамояд, ки дар масъалаи аз нигоҳи илмӣ-назариявӣ дуруст баҳогузорӣ намудани равандҳои зуд тағйирёбандаи олами ислом ва эҳтимолияти таъсиргузор шудани онҳо дар фазои иттилоотии Ҷумҳурии Тоҷикистон посухҳои саривақтӣ манзур намоем.

Дин ҳамчун яке аз шаклҳои шуури ҷамъиятӣ дар ҳамаи давраҳои мавҷудияти худ таъсири назаррасе ба тамоми соҳаҳои ҳаёти инсоният расонида аст ва мерасонад.

Шоми 18 июн дар шабакаҳои телевизионии мамлакат филми нави мустанад бо номи «Решаҳои ноаён» намоиш дода шуд. Дар филм бо истифода аз аксҳо ва наворҳои видеоӣ аз аъмоли сангин ва нангини намояндагони мухолифин, ба мисли Муҳиддин Кабирӣ, Абдуҳалим Назарзода, Мирзо Зиёев, Маҳмадалӣ Ҳаит ва дигарон гуфта мешавад.

Дар замири инсон ҳамеша ду қувва дар рақобатанд – некӣ ва бадӣ. Инсони некбину некхоҳ ҳамеша дар ҷомеа сарбаланду комёб асту бадхоҳу бадандеш ҳамеша залилу хор.

Ҷавонон нерӯи пешбаранда ва созандаи ҷомеаву давлат ба ҳисоб мераванд. Ин аст, ки ҷавононро нерӯи шикастнопазир низ ном мебаранд. Зеро дар айёми ҷавонӣ шахс аз чизе ё касе намеҳаросад, мақсаду мароми ояндаи худро муайян месозад ва барои худ роҳи минбаъдаро интихоб мекунад.