«Решаҳои ноаён» барномае буд, бозгӯи таърихи гузаштаи миллати мо, ки чӣ қадар азобу шиканҷа паси сар кард. Барномае буд, шахсиятҳои хиёнаткорро дар пайравии ҳизби террористӣ назҳати исломии Тоҷикистон муаррифӣ менамуд ва ин барнома такондиҳандаи эҳсоси худшиносиву миллии ҳар як шаҳрванд хоҳад буд.

Ҳаводиси рӯзгор бо гузашти худ инсонро ҳушдор медиҳад, ки дар ҳамаи ҳолат бояд дур бин бошад дар дил ғаразе надошта бошад, ҳар фаъолияти муғризонаи вай то кадом андозае махфи набошад рӯзе ошкор мешавад.

Дар фазои ин рӯзҳои муборак шаби 18 июни соли ҷори дар телевизиони Тоҷикистон намоиши филми мустанади «Решаҳои ноаён» пахш гардид, ки саҳифаҳои хотираҳои солҳои 90-уми асри гузаштаро боз як бори дигар пеши назар овард. Хоинони миллати тоҷик, ки зархариди хоҷагони хориҷӣ буданд, дар ин намоишнома бо сурату сирати худ дида ва шунида шуданд.

Дар урфият мегўянд, ки нахли беҷо ғайри хиҷолат самар намедиҳад. Ин таҷрибаи хиради мардумӣ дар тўли асрҳо чун ҳикмати воқеӣ барои таҳкими маънавияти ҳар як инсон хидмат мекунад.

Моҳи мубораки рамазон фаризаест, аз фаризаҳои илоҳӣ, ки барои умматони Муҳаммад (с) фарз гардонида шудааст. Агар мо дар фалсафаи фарзияти ин моҳ амиқтар назар андозем, мебинем, ки Худованд барои уммати Муҳаммад (с) имтиёзот ва фазилатҳое додааст, ки агар ин уммат аз он имтиёзот истифода кунад, Худованд баракатҳои зиёде дар зиндагии дунё ва охирати онҳо мерезонад.

Садақаи фитр соли дуюми ҳиҷрӣ дар баробари рўзаи моҳи Рамазон бар мусулмонон воҷиб гардид. Аз Расули Худо (с) пурсида шуд, ки кадом садақа беҳтар аст? Дар ҷавоб фармуданд: «Садақае, ки дар моҳи Рамазон бошад».