Шукрона аз сулҳу субот, рўзгори орому осоишта ва дастовардҳои бешумори даврони истиқлолият бояд кард. Аз қадимул айём душманону хоинони ҳар давру замон ба кори худ муваффақ нагардиданд ва иншоаллоҳ муваффақ ҳам намешаванд. Яке аз душманону хоинони миллати тоҷик ин ТТЭ ҲНИ бо роҳбарии М.Кабирӣ ва ҳамроҳонаш мебошад, ки ба хоҷагони хориҷии худ фурўхта шуда, мехоҳанд ба сари миллати тоҷик урфу одат, фарҳанг ва мазҳабу равияҳои ба мо бегонаро ҷорӣ намоянд.

Ҳамарӯза дар ҷомеаи муосир хоинону гумроҳон ва иддаи нохалафон барои паст задани шаъну шарафи инсонҳои соҳибмартаба, бадном кардани ин ё он шахсиятҳои маъруф ба паҳн намудани андешаҳои пастфитратона, содир намудани ҳар гуна фатвоҳои беасос ва халалдорсозии авзои ҷомеа, бадномсозии дини мубини ислом, тафриқаандозиву фитнагарӣ машғуланд

Дар ҷаҳони пуртазоди имрӯза падидаҳои номатлубе пайдо шудаанд, ки барои ҷомеаи ҷаҳонӣ хатардор мебошанд. Яке аз ин падидаҳо гурӯҳҳои терористии ДИИШ, Ҳизбуллоҳ, Ихвонулмуслимин, ТЭТ ҲНИ ва дигар гурӯҳҳои терористӣ мебошанд.

Дар ибтидои қарни XXI инсоният бо хатари ҷиддие, ки ба бақои одаму олам таҳдид менамояд, рӯбарӯ гаштааст, ки номи он терроризми байналмилалӣ мебошад. Албатта, сухани онҳое, ки мегӯянд, терроризм падидае аст, ки инсониятро дар тамомим тӯли таърихи мавҷудияташ ҳамроҳӣ намуда омадааст, беасос нест.

Дастгири ёфтани ҳамоиши тарафдорони ҲНИ, Гуруҳи 24 ва дигар ташкилоту созмонҳои зиддидавлтӣ идомаи ҳамон ҳамкориҳои қаблӣ буд, вале дар либоси нави аврупоӣ.

Дар ҳақиқат агар мо ба чашми инсоф назар кунем, кишвари мо дар замони соҳибистиқлолӣ ба дастовардҳои хеле бузург ва ҳаётан муҳим ноил гардидааст, ки мисоли воқеъии онро дар ба кор даромадани агрегати якуми Нерӯгоҳи барқи обии “Роғун” дидан мумкин аст.