Асосӣ Саволу ҷавоб

Саволу ҷавоб

    03100:

    Бародаре дар суҳбат бо духтаре, ки мехоҳад бо ў никоҳ кунад, гуфтааст, ки “агар ман бо зани дигаре ғайр аз ту никоҳ кунам, пас барои ман он зан се талоқ бошад”. Агар ў дар оянда бо зани дигар никоҳ кунад, оё ин талоқи сегона воқеъ мешавад?

    Қисмҳо:

    Хонавода

    03099:

    Дар сафар аз ватани иқоматӣ ба ватани аслӣ намоз қаср мешавад ё не?

    Қисмҳо:

    Намоз

    03098:

    Рўзе ба сабаби моҷарое модарам гуфт, ки занат сири хонаро ба модараш мегўяд. Ман дар ҳолати ғазаб қасам хўрдам, ки “агар гўӣ, се талоқ”, вале ў он суханро гуфтааст. Оё ман метавонам, ки аз нав никоҳ кунам?

    Қисмҳо:

    Хонавода

    03097:

    Вақте дар муҳоҷират дар Русия будам, бо занам ҷанҷол шуда, дар ҳолати хашму ғазаби сахт ҷавобашро додам, яъне “се талоқ” гуфтам. Соҳиби ду писарча ҳастем. Занам пушаймон аст ва мехоҳад зиндагиамонро барқарор кунем. Оё ягон роҳи ҳал вуҷуд дорад?

    Қисмҳо:

    Хонавода

    03096:

    Ман як зани мусулмони тоҷик ҳастам. Бо шавҳарам ақди шаръӣ доштем, вале дар зиндагии мо мушкилоти ҷиддӣ ба миён омад. Вақте ҳомила будам, шавҳарам ба ман гуфт, ки “ҷавобат додам”. Баъд аз ду моҳу даҳ рўз гуфт, ки “се талоқ кардам”. Дар ин миён мо на ҳамбистар шудем ва на ягон навъи бозпасгирии ақдӣ вуҷуд дошт. Оё талоқи аввал бо вуҷуди ҳомила буданам дуруст аст ва идда чӣ гуна ҳисоб мешавад?

    Қисмҳо:

    Хонавода

    03095:

    Касе дар намози аср дер карда имомро дар ракъати сеюм дарёфт, ракъатҳои боқимондаро чигуна мегузорад?

    Қисмҳо:

    Намоз

    03094:

    Оё Зулқарнайн дар ҳақиқат Куруши Кабир – шоҳи якуми Империяи Форс, яъне империяи Ҳахоманишиҳо аст?

    Қисмҳо:

    Масоили фиқҳӣ

    03093:

    Дар вақти никоҳ маҳр напурсидам. Шавҳарам низ дар ёд надорад, ки чӣ гуфта буданд ва то ҳол маҳр надодааст. Оё метавонам, ки маҳр талаб кунам?

    Қисмҳо:

    Хонавода

    03092:

    Оё одами қарздор метавонад, ки ба ҳаҷ равад ва ҳаҷҷаш қабул мешавад? Ҳаҷҷи фарзӣ барои ў беҳтар аст ё умра? Абдуллоҳ

    Қисмҳо:

    Ҳаҷ

    03091:

    Марде бо ҳамсараш даъво кард. Ҳамсараш гуфт, ки баромада ба хонаи падарам меравам. Дар ин ҳолат мард ғазабнок шуда, “баромада рав” гуфт. Оё бо сухан ин талоқ воқеъ мешавад?

    Қисмҳо:

    Хонавода
     Баъдӣ 2 3 4 5 6 Пешӣ 
    Саволҳои худро фиристед

    Қисмҳо

    Ақида Таҳорат Намоз Закот Рӯза Ҳаҷ Хонавода Масоили фиқҳӣ
    Вақти намоз дар Душанбе

    06.02.2026

    Муфассалтар
    Бомдод05:54
    Пешин12:40
    Аср15:57
    Шом17:59
    Хуфтан19:29