Яке аз роҳҳое, ки ҷангиёни ДИИШ, Толибон ва дигар созмонҳои террористӣ онро пешаи худ қарор додаанд, ин бо тарзҳои гуногун тарконидани худ ва дигар нафарони бегуноҳ аст, ки новобаста аз миллату дин ва макон ҳатто дар масҷид онро ба амал меоваранд.

Даъвате, ки Раиси Шўрои уламои Маркази исломии Тоҷикистон дар вохӯриашон бо донишҷӯёни донишгоҳҳои Туркия ба амал оварданд, ки ба фиребу найрангҳои ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро, аз ҷумла, ташкилоти ифротию террористии ҲНИТ дода нашаванд, воқеан қобили қабул аст. Зеро онҳо дар хориҷи кишвар аъзоёни худро аз донишҷӯён зиёд карданианд.

ҳамчунин мефармояд: «Мо обро барои ҳамаи махлуқоти зинда сабаби ҳаёт гардонидаем».

Расули Худо (с) мефармоянд: «Қуръонро тиловат кунед, зеро Қуръон дар рӯзи киёмат хонандаашро шафоат мекунад». (Ривояти Имом Муслим). Боз Расули Худо (с) мефармоянд: «Беҳтарини шумо касе аст, ки Қуръонро ёд бигирад ва ба дигарон ёд бидиҳад».

Экстремизм низ ба маънои тамоюл ба ифрот, зиёдаравӣ ва аз ҳад гузаштан мебошад. Ифротгароии динӣ яке аз маъмултарин шаклҳои экстремизм буда, ҳолатест, ки инсон фаҳмиши меъёри динӣ ва дар амал кардан бо таълимоти динӣ сахтгирӣ намуда, аз ҳадду андозаи эътидол мегузарад.

Ҷаҳони имрӯз пуртазод аст ва дар ҳама гӯшаҳои олам ҳар рӯз хабарҳои гуногун мерасанд. Ин хабарҳо тавассути расонаҳои хабарии олам зуд паҳн мешаванд, ки баъзе масарратбахш ва қисме воҳимабарангезанд ва ба тафаккури одамон таъсирҳои гуногун мерасонанд.