«Мо рӯза мегирифтем ва фарзандони хурдсоли худро низ водор ба рӯза доштан мекардем, барои онҳо аз пашми рангӣ бозича месохтем, то ҳар гоҳ яке аз онҳо барои ғизо гиря мекард, ӯро бо он бозича саргарм мекардем, то ин ки вақти ифтор фаро мерасид».

Сипос ва ситоиш Худованди Меҳрубонро, ки боз моро ба истиқболи моҳи мубораки Рамазон мушарраф гардонид.

Яке аз ибодатҳои мавсимӣ, ки ҳар сол дар моҳи мубораки Рамазон баргузор мешавад, намози таровеҳ аст.

Чу хоҳӣ, ки номат бимонад ба ҷой,Писарро хирадмандӣ омӯзу рой.

Илм воқеан чароғи равшанест, ки роҳи торики моро равшан ва қалбҳои моро музайян мекунад.Худованди азза ва ҷалла дар сураи Зумар мефармояд...

Дар ҷомеаи мо имрӯз нафарони зиёде мегӯянд, ки мехоҳем ба Ислом хидмат кунем. Аммо каманд шахсоне, ки воқеан дарк кунанд, асли хидмат ба Ислом чист ва инсон бо чӣ коре метавонад хидмати арзандае барои рушду равнақи ин дини барҳақ ба ҷо орад.