Гумонам, бо шунидани хабари боздошт гардидани Қиёмиддини Ғозӣ – яке аз бераҳмтарин силоҳбадастони ҳодисаҳои солҳои аввали соҳибистиқлолӣ, ҳар як шахс бори дигар итминон ҳосил намуд, ки ҳеҷ як кору рафторе дар ин дунё бе подош намемонад.

Ахиран номи Қиёмиддини Ғозиро дар хабарҳои расонаҳо хондам ва солҳои хунини навадум боз хаёлам омад.

Оре, гузашти рузгор барои инсон дарси ибрат аст. Ҳар як шахси боимон набояд гузаштаи миллати хешро фаромӯш созад. Зеро бе панд гирифтан аз гузашта имрӯзро обод карда наметавонем.

Вале мутаассифона баъзе аз афрод дар мисоли Сайид Қиёмиддини Ғозӣ, мулаққаб бо Эшони Қиёмиддин каломи Худовандро нодида мегиранд ва аз як ақида ба сӯи ақидаи дигар ва аз як мазҳаб ба сӯи мазҳаби дигар аспи ҳавову ҳаваси худро медавонанд, ки ин омил ба гумроҳии худи онҳо боис мешавад. Зеро Аллоҳ таъоло фармудааст: Дар миёни ину он дудилаанд, на ба сӯи инонанд ва на ба сӯи онон. Ва ҳар киро Худо гумроҳ кунад, пас, барои ӯ ҳеҷ роҳе наёбӣ (сураи Нисо, ояти 143).

Маркази исломии ҷумҳурии Тоҷикистон Саидмукаррам Абдуқодирзода бо як гурӯҳ намояндагони кишвар ба Идораи динии мусалмонони шаҳри Санкт-Петербург ва минтақаи шимолу ғарбии Россия ташриф оварда, бо фуфтии ин минтақа Равил - ҳазрат Панчеев мулоқот намуд.

Раиси Шӯрои уламо дар баробари ёдоварӣ аз дастовардҳои муҳими даврони соҳибистиқлолии кишвар инчунин доир ба мушкилоту хатарҳои мавҷуда, аз қабили бархе аз зуҳуроти номатлуби раванди ҷаҳонишавӣ, нуфузи гурӯҳҳои ифротиву ҷиноятпеша, сӯистифода гардидани дини мубини ислом аз ҷониби бархе аз гурӯҳҳои ба ном “исломӣ” ибрози андеша намуда, ҳозиринро ба бедории сиёсӣ ва канорагирӣ аз фаъолиятҳои ҷинояткоронаи гурӯҳҳои зикршуда даъват намуд.