Бояд бидонем, ки барои инсон ҳеҷ шуғле фозилтар ва гуворотар аз илм нест, зеро Худованди Бузург ба сабаби фазилати илму дониш мақому манзалати уламоро баланд намуда, мефармояд

Бояд донист, ки ибодатҳое, ки дини мубини Ислом бар бандагони Худо муқаррар кардааст, баданӣ ва молӣ ҳастанд. Намозу рӯза ибодати баданӣ ва ҳаҷ ибодати баданӣ ва молӣ аст.

ГАНҶИНАИ МАЪНӢ Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ яке аз олимони бузурги илоҳиёт ва адиби донишманди форсу тоҷик ва қораи Ҳинд ба шумор меравад.

Яке аз сармояҳои арзишманди ҳар миллати худогоҳ ваҳдат аст. Амну суботи ҳар кишваре, ки мехоҳад пойдор бимонад, ба ваҳдат робитаи зич дорад.

Хушбахтии заношӯӣ ба мисли хонаест, ки ду занбӯр онро месозанд ва ҳарчи бештар дар он талош шавад, ширинии асали он бештар мешавад.

ё чанд андеша ба даъвоҳои бесарунӯги ба ном «поягузори мубориза бо салафия» дар Тоҷикистон Абдуллои Муҳаққиқ дар сомонаи Tojnews.tj таҳти унвони болохонадори «Манъи таълими ислом ва рафтан ба масҷид боиси рушди салафия шуд»