Қобили зикр аст, ки мардуми мо солҳои пеш бо мақсади анҷом додани корҳои ободониву созандагӣ ҳашарҳо ташкил мекарданд. Пирон бо эҳсоси фараҳмандӣ ёдовар мешаванд, ки рўзҳои ҳашар мисли ид буд. Дар маҳаллаҳо ба хотири озода намудани муҳити зиства тоза намудани ҷўю каналҳо, бахусус қабл аз омод - омади фасли баҳор, ҳашар ташкил мешуд. Дар ин рўз аз ҷониби масъулон ҳатман дастархон густурда мешуд, то коргарон бо нерумандӣ меҳнат намоянд.

Об манбаи ободӣ, сарсабзӣ, тозагӣ, истеҳсолот ва мояи аксари кашфиёту ихтирооти кимиёиву механикист. Яке аз хусусияташ рӯшноибахш будани он аст.

Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон - Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии мамлакат, ки муайянкунандаи самтҳои асосии сиёсати дохилию хориҷӣ, пешрафту инкишофи соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ аст, имсол низ дар шароите ироа гардид, ки таҳдиду хатарҳои ҷаҳонӣ аз байн нарафтаанд.

Мардуми мо ҳанӯз дар солҳои 90 - уми қарни гузашта чӣ ва кӣ будани дасисаю дасисабозон, миёнаравҳои хориҷию ҷаҳди ифротгароёнро бо чашми худ дида, шоҳиди низову даргириҳо дар кишвар буд.

Китоб манбаи ягонаи илму дониш барои инсони комил ба шумор меравад. Агар фард як умр бо мутолиаву омӯзиши он машғул бошад, чизеро талаф намедиҳад. Китоб беҳтарин ёвар ва маслиҳатгари инсон буда, ҳаёту зиндагӣ, кору фаъолият ва донишу масъалаҳои нав ба навро ба инсон меомӯзонад. Пас инсонро мебояд дар умри гузарон бисёр шитоб намояд, то китобҳои арзишманду нодир дарёфт намуда, илму маърифат омӯзад, бедор зиндагӣ кунад, бо омӯхтааш амал намояд, то ба зинаи инсони асил бирасад.

Рӯзи23-уми январи соли ҷорӣ дар толори маҷлисгоҳи Вазорати нақлиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо ташаббуси Кумитаи кор бо ҷавонон ва варзиши назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ҳамкорӣ бо Филиали ГОПА дар Ҷумҳурии Тоҷикистон мизи мудаввар таҳти унвони “Омӯзиши масъалаҳои ҷудошавӣ (вайроншавӣ)-и оилаҳои ҷавон ва роҳҳои пешгирии он дар Ҷумҳурии Тоҷикистон” баргузор гардид.