Ватан чизе гуфтаанду навиштаанд. Маконест, ки инсон дар он таваллуд шуда, нашъу намо меёбад. Озодона, мустақилона, сарбаландона ва бидуни фишору зулму ситами касе осоишта зиндагӣ мекунад ва фикру ақидаашро баён месозад.

Инчунин Президенти мамлакат, муҳтарам Эмомали Раҳмон, зимни ироаи Паём изҳор доштанд, ки баҳри беҳтар гардонидани сатҳи некўаҳволии мардум, ҳамаи донишу малакаамонро истифода бурда ба халқ хидмат кунем, то мардуми ин кишвар ҳамеша хурсанд бошанд.

Инак мо дар моҳи Раҷаб қарор дорем. Моҳи Раҷаб яке аз моҳҳои муқаддас аст, ки дар он Расули акрам (с) ба Исро ва Меъроҷ рафта буданд. Ин моҳест, ки дар он барои мусулмонон намоз фарз шуд, моҳест, ки шахси мусулмон бояд барои моҳи мубораки Рамазон омода шавад, рўза дорад ва аз тамоми амалҳои нописанд иҷтиноб варзад.

Пешвои миллат, Президенти ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон «Дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилию хориҷии ҷумҳурии Тоҷикистон» ба Маҷлиси Олии ҷумҳурии Тоҷикистон воқеаи фараҳбахш ва муҳимтарин анҷоми соли 2023 ба ҳисоб мерафт.

Ин сура аз қиссаи “Асҳоби фил”, ки онҳо қасди вайрон кардани Каъбаро доштанду, Худои таоло кӯшишу меҳнаташонро бар зиёни худашон гардонид, сухан мекунад.