Воқеан, ҳаёти кишварҳои мусалмонӣ имрӯз нишон дода истодааст, ки таъсис додани ҳизбу ҳаракатҳои ифротгаро дар минтақа ва ҷаҳон, инчунин дастгирӣ ёфтани онҳо аз ҷониби қудратҳои ҷаҳонӣ як мушкилоти сарбаста гардидааст. Пайванд кардани фаъолияти ин ҳизбу ҳаракатҳо бо ислом масъаларо боз ҳам мураккабтар мегардонад. Аз ин рӯ тамоми кишварҳои мутамаддини ҷаҳон имрӯз алайҳи ин ҳизбу ҳаракатҳои хатарнок бархоста, зидди онҳо муташаккилона мубориза бурда истодаанд.

Терроризм ва ифротгаройӣ бо даҳшатзоиву даҳшатафкании бемисл дар асри навин на танҳо амну осоиштагиро дар дунё аз байн бурдаву мебарад, балки ба ҳолати равонӣ таъсири бад гузоштаву мегузорад. Алҳол он ба василаи гуногуни техникаву технологияи пешрафта ба ҳар хона ворид шуда метавонад. Чӣ бояд кард, ки мардум ҷисману рӯҳан бар зидди ривоҷу гус­тариши онҳо омода бошанд?

Алҳамду лиллоҳ ва-с-салоту ва-с-салому ало Расулиллоҳ. Аммо баъд: Имрӯз соати он фаро расидааст, то аз чунин ҳақиқате ёдовар шавем, ки ояндаи ҳар як миллат ба навҷавонони он вобастагӣ дорад. Барои аз одобу ахлоқи некӯ пайравӣ кардан бояд роҳнамое дошт. Алҳамду лиллоҳ ҷавонон беҳтарин раҳнаморо доро ҳастанд, ки дар тамоми ҷанбаҳои зиндагӣ - хоҳ дар эҳтироми падару модар бошад, хоҳ дар эҳтироми устоду муаллим, хоҳ дар эҳтироми завҷу завҷа, хоҳ дар эҳтиром ва ҳаққи ҳамсоя ва ҳоказо аз ӯ пайравӣ кунанд.

Алҳамду лиллоҳ ва-с-салоту ва-с-салому ало Расулиллоҳ. Аммо баъд: Имрӯз соати он фаро расидааст, то аз чунин ҳақиқате ёдовар шавем, ки ояндаи ҳар як миллат ба навҷавонони он вобастагӣ дорад. Барои аз одобу ахлоқи некӯ пайравӣ кардан бояд роҳнамое дошт. Алҳамду лиллоҳ ҷавонон беҳтарин раҳнаморо доро ҳастанд, ки дар тамоми ҷанбаҳои зиндагӣ - хоҳ дар эҳтироми падару модар бошад, хоҳ дар эҳтироми устоду муаллим, хоҳ дар эҳтироми завҷу завҷа, хоҳ дар эҳтиром ва ҳаққи ҳамсоя ва ҳоказо аз ӯ пайравӣ кунанд.

Миллати бофарҳангу тамаддунофари тоҷик анъанаҳои неку волои ниёгони хешро ҳифз намуда, имрӯзҳо бо тарҳрезию корбаст намудани арзишҳои маънавию ахлоқӣ ва сиёсию фарҳангӣ дар ҷодаи устувор намудани ваҳдати миллӣ,

Хариду фурӯши одамон яке аз зуҳуроти хавфноки иҷтимоии трансмилӣ мебошад, ки дар миқёси ҷаҳонӣ ҳамчун ҷинояти вазнин ва поймолкунандаи ҳуқуқу озодиҳои инсон эътироф гардидааст. Рӯзмарра ва мубрам будани масъалаи баррасишавандарро ба инобат гирифта, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз лаҳзаи ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ иштирокчии фаъоли раванди ҷаҳонии муқовимат ба хариду фурӯши одамон гардид ва дар сатҳи миллию байналмилалӣ чораҳои дахлдори ташкилию ҳуқуқиро андешид.