Мавзуъи маводи мухаддир чунон мушкилест, ки тамоми ҷаҳони шарқу ғарбро ба сӯи худ мутаваҷҷеҳ кардааст ва хатари он бар ҷаҳони Ислом низ хатар дорад. Ба вижа ҷаҳони имрўз, ки гӯё деҳкадае беш нест, зеро ҳар навъ ҳодисае, ки дар ҳар гўшаи он иттифоқ афтад, касоне ки дар гўшаи дигари он зиндагї мекунанд, аз он таҳти таъсир қарор мегиранд.

Имрӯзҳо дар шабакаҳои интернетӣ ташкилоти экстремистӣ ва терористии ҳизби наҳзати исломӣ бо намоиши чанд аксу видео муҳаббати худро нисбати чаҳор панҷ нафар силоҳдори дар Бадахшон буда нишон дода истодааст. ТЭТ ҲНИ бо ин суханону аксҳояш бори дигар собит мекунад, ки оромиву осоиштагиро дар Тоҷикистони соҳибистиқлол дида наметавонад

Таҳлилро аз банди якуми баёния шуруъ мекунем, ки аз воқеаҳои барои миллати тоҷик басо нангин, ҷанги шаҳрвандии солҳои 1992 -1997 ёдрас мешавед.

Қарни нав агарчи инсониятро ба каҳкашони тараққиёти илму техникаи навин оварда расонид, ҳамоно дар баробари ин моро дар лобалои ҷараёну равандҳои манфиатхоҳу манфиатҷӯ қарор дод.

Имрӯз дар ҷаҳони муосир ҳар гуна ҳизбу ҷараёнҳои ифротию террористӣ ба мисли ТЭТ ҲНИ зуҳур намуда истодаанд, ки дар аксари маврид чунин ҷараёнҳо аз неруи зеҳнию ҷисмии насли ҷавон суиистифода мекунанд.

Бинобар хабарҳои расида боз хоинони бурунмарзии тоҷик аз зери бағали хоҷагони худ чир-чир карданд ва даъвои гӯё пуштибонӣ аз Бадахшониён менамоянд. Албатта вақте ки як гурӯҳи ҷинояткор таъқиб мешавад, гурӯҳи ҷинояткори дигар ба таҳлука меафтад. Имрӯз, ки Ҳукумати Тоҷикистон барои тинҷию оромӣ ва пеши роҳи воридшавии маводҳои зараровар ба ҳаёти осоиштаро гирифтан ба ин минтақа қувваҳои қудратиро равон кардаст, ин иқдом барои ҷинояткороне мисли муассисони ба ном “Паймони миллӣ”созгор нест. Чунки онҳо ҳеҷ вақт намехоҳанд, ки роҳи воридшавии маводи мухадир ва яроқ, ки асосан ҳардуи он барои нобудсозии суботи ҷомеа мебошад, гирфта шавад. ​