Тартибу низоми ҷомеаву давлатдорӣ вобаста аз он аст, ки чӣ навъ сиёсате аз ҷониби ҳукумат барои зиндагии мардум татбиқ мешавад ва аз сўи дигар – раъият ин сиёсатро чӣ гуна мепазирад. Агар ҳадафи ниҳоӣ пешрафт ва рифоҳи ҷамъият, одобу ахлоқ ва дину диндорӣ дар заминаи адлу дод бошад, қонунҳо ва қавоиди танзимгари муносибатҳои иҷтимоӣ бо назардошти манофеи ҳама қишрҳои ҷомеа амал кунанд, пас, ногузир рушди давлат таъмин хоҳад шуд.

Бемории сироятии коронавирус бори дигар нишон дод, ки миллати сарбаланди тоҷик метавонад бо дурандешиву иттиҳоду сарҷамъӣ бар ҳар офату даҳшате пирӯз гардад. Таърих гувоҳ аст, ки инсоният тӯли ҳастӣ борҳо ба пандемияи бемориҳои сирояткунанда мувоҷеҳ гардидааст.

Филми ҳуҷҷатии “Хиёнат”-ро, ки рӯзҳои охир тариқи телевизионҳои кишвар ба намоиш гузошта шуд, бо ҷиддияти том тамошо кардем. Гарчанде аз таърихи хиёнаткориҳои Ташкилоти экстремистӣ-террористии собиқ ҳизби наҳзати ислом огоҳ будем, бо тамошои филми мазкур бори дигар нафратамон нисбати ин ташкилоти хунхор зиёд гардид.

Таҳкими муносибатҳои байнидавлатӣ яке аз суннатҳои Пайғамбари Худо (с) мебошад. Расули Худо (с) баъд аз фатҳи Макка, барои паҳн намудани дини мубини Ислом ва мустаҳкам намудани муносибатҳои байнидавлатӣ ба Эрон, Яман, Рум ва дигар давлатҳо намояндагонро фиристода ва дар Ислом суннати давлатдорӣ ва ҳамзистӣ бо дигар кишварҳоро ба роҳ монданд.

Намоз робитаи Худованд бо бандагон аст. Қуръони карим ба се чизи бисёр муҳим ва қобили тааммул дар намоз, яъне хушӯъ, пойбандӣ ва давомнокӣ ишора фармудааст: «Мӯъминон растагор шуданд, онҳое, ки дар намозашон хушӯъ доранд» (сураи «Мӯъминун» оятҳои1-2).